პიროვნებისა და საზოგადოების დაპირისპირება

უძველესი დროიდან, ანუ იმ დროიდან,როცა ადამიანებმა ერთად ცხოვრება, საზოგადოების ჩამოყალიბება დაიწყეს, დგას პიროვნების საზოგადოებასთან გაუცხოების,მასთან დაპირისპირების პრობლემაც. საზოგადოდ, ეს გამოწვეულია პიროვნების გონებრივი განვითარებით, ის ვეღარ ეგუება ჩამორჩენილ საზოგადოებას, საზოგადოება კი პიროვნებას, როგორც გამორჩეულ ინდივიდს, მტრობს.

ლიტერატურა ყოველთვის აღწერდა ადამიანის მთავარ პრობლემებს და მათ არსში წვდომას ცდილობდა. ესეთი თემა იყო: რელიგია, ადამიანის საკუთარ არსში წვდომა, რწმენა და ა.შ. ლიტერატურისთვის ერთ-ერთი მთავარი თემა ადამიანის და საზოგადოების დაპირისპირებაც იყო ყოველთვის. ლიტერატურაში ეს თემა ჯერ კიდევ უძველესი ლიტერატურული ნაწარმოებიდან ,,გილგამიშიანიდან’’ იღებს სათავეს.

თუმცა, ალბათ ტექნიკური განვითარების და ადამიანის უფრო და უფრო ,,ზომბირების’’ გამო ეს თემა განსაკუთრებით განვითარდა XIX და XX საუკუნეების ლიტერატურაში. შეიქმნა კლასიკური ლიტერატურის მთელი ეპოქა, რომელიც ძირითადად ადამიანის საზოგადოებისგან გარიყვის, მასთან დაპირისპირების თემაზე იყო დაფუძნებული.

ესეთი ეპოქალური ნაწარმოებებია: ჰერმან ჰესეს ,,ტრამალის მგელი’’ , სადაც ნაჩვენებია, თუ როგორი სასოწარკვეთილი და მარტოსული შეიძლება იყოს საზოგადოებისგან გარიყული ადამიანი, რომელიც მასთან საერთო ენას ვერ პოულობს, რადგან უფრო განვითარებულია. ჯერომ სელინჯერის წიგნში ,,კლდის პირზე, ჭვავის ყანაში’’ მთავარ გმირს, თინეიჯერ ჰოლდენ კოლფილდს ბოლომდე შეცნობილი და გააზრებული აქვს ადამიანთა მანკიერებანი, რაც მის სიძულვილს, გაღიზიანებას და საზოგადოებასთან დაპირისპირებას იწვევს.

სხვა საქმეა, საზოგადოებასთან დაპირისპირებული ადამიანი ბედნიერია თუ არა. განსხვავებულობა ბედნიერებაა გამორჩეულობის თვალსაზრისით, საზოგადოებაზე გავითარებული ხარ, რაც სიამაყეს განიჭებს. მაგრამ განსხვავებულობა უდიდესი სასჯელიც არის იმ თვალსაზრისით, რომ ადრე თუ გვიან, აუცილებლად გაგრიყავს საზოგადოება, რადგან ის ვერ იტანს და მტრობს გამორჩეულ ინდივიდებს. საზოგადოებასთან დაპირისპირებულ ადამიანს ყოველთვის უჩნდება სურვილი კვლავ საზოგადოების ნაწილი გახდეს, რადგან მარტოობის შიში იპყრობს, მარტოობის შიში კი ერთ-ერთი უდიდესია მათ შორის, რასაც ადამიანი განიცდის. ასე რომ, განსხვავებულობა ბედნიერებაცაა და უბედურებაც, ორივეს ერთნაირად მოიცავს.

საბოლოოდ, ჩემი აზრით, ყოველთვის იარსებებს ადამიანის და საზოგადოების დაპირისპირება. სწორედ საზოგადოებასთან დაპირისპირებული ადამიანები იწვევენ კულტურულ რევოლუციებს და განვითარებას, რაც იხსნის სამყაროს ჩამორჩენილობისგან

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s